Wil je gelukkig worden ? ja toch… Goed, het verleden was héél waarschijnlijk wat minder. Voor mij ook… Ik denk dat niemand tevreden was met mijn levensstijl, ik ook niet. En toch, het was de moeite waard. Eigenlijk ben ik best tevreden met wat ik nu ben. Ik heb veel pluimen verloren… maar er zijn nieuwe in de plaats gekomen.
Welke pluimen heb ik verloren ? Mijn lichaam takelt af, mijn café-vrienden zijn me vergeten, mijn kinderen gaan hun gang, mijn ouders zijn overleden, kortom, alle houvast is weg ! Was dat alles een houvast ? Nee ! Ik heb enkel mezelf, en das héél wat. Ik heb mezelf en ik heb een partner : God. En ik heb U, om mee te praten, oké ik ken je niet maar ik ken mezelf, dus ken ik U !
Wij zijn eender, gelukzoekers, omdat ons iets ontbreekt, hetzelfde, we willen scoren, erbij horen en dit lukt ons niet tenzij we nog meer pluimen willen verliezen. Daar ben ik van af gestapt, pluimen zijn veren die verteren. Ik wil bij je zijn, je begrijpen, met jou de weg aanvatten zonder het gevaar in te schatten, er is geen gevaar als we samen de route bepalen die ons naar ons doel brengt. We zullen niet nogmaals falen, we hebben alle tijd voor een “zijn” zonder spijt !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten